Düşünmenin ibadet etmekten üstün tutulmasının iki sebebi vardır:
1. Düşünmek/tefekkür seni Allah Telalâ’ya ulaştırır. İbadet ise Allah’ın sevabına ulaştırır. Allah’a ulaştıran şey Allah’tan başka şeylere ulaştırandan çok daha hayırlıdır.
2. Tefekkür/düşünmek kalp işidir. Kalp azadan daha üstündür. Dolayısıyla kalbin işi azanın işinden daha şereflidir. Bir âyette Yüce Allah şöyle buyurmuştur: “Ben Allah’ım, benden başka bir ilah yoktur. Beni anmak için namaz kıl.” (Taha, 20/14)
Bu âyette namaz kalbin zikrine vesile kılınmıştır. Maksat ise vesileden daha şereflidir. Dolayısıyla bu delalet ediyor ki; ilim yapılan diğer amellerden daha şereflidir.” (Razi, Tefsir-i Kebir, 2/188)
Ali b. Ebî Talip’ten, şöyle dediği rivayet edilmiştir: “Gerçek fakih, insanları Allah’ın rahmetinden ümit kestirmeyen, Allah’a isyan söz konusu olan işlerde onlara ruhsat vermeyen, onları Allah’ın azabından emin kılmayan, başkasına rağbet ederek Kur’an’ı terk etmeyendir.”