Türkçe'de "ünlü düşmesi" dedikleri kaide tam olarak nedir?
TDK "Yazım Kuralları" diye sunduğu maddelerin bir yerinde millete bu "ünlü düşmesi" hakkında şöyle diyor:
"İki heceli bazı kelimeler ünlüyle başlayan bir ek aldıklarında ikinci hecelerindeki dar ünlüler düşer: ağız / ağzı, alın / alnı, bağır / bağrım, beniz / benzi, beyin / beynimiz, boyun / boynu, böğür / böğrüm, burun / burnu, geniz / genzi, göğüs / göğsün, gönül / gönlünüz, karın / karnı, oğul / oğlu; çevir- / çevril-, devir- / devril- vb."
*
Peki, bu "ünlü düşmesi"nin istisnaları açık biçimde ortaya konmuş mu?
Mesela "oğul" kelimesine "-a" eklenirse "oğula" mı olur yoksa ortadaki "u" düşerek "oğla" şeklinde mi yazılıp söylenir?
TDK, kendi lügatinde "oğula" diye kullanmış, ortadaki "u" sesini düşürmemiş, gördüğünüz gibi.
Eğer "oğula" biçimi doğruysa TDK "Yazım Kılavuzu" bunu yazıyor mu?
Bilen varsa buyursun, bildiğini duyursun.
