ŞÂİR-ŞİİR
Ey dost!..Bunca şâir var da, niçin şiir yok!
Şiirde, niçin, duygu yok, estetik yok, fikir yok!
Tefekkür yok, cevâhir yok, zikir yok;
Tasvir yok, sabır yok, sır yok, pîr yok!..
EY ŞÂİR
Kendinden başka kimle hemhâl oldun, ey şâir!
Neyi aradın, azimle, neyi buldun, ey şâir!
Ne yazık ki, bu çağda, gönülsüzlük batağında,
Sersefil, her vâdide, her sahrada, kayboldun, ey şâir!
KURT
Tercihin kim, ey gafil; düşmandan, hiç, kefil olur mu?
Dost dediğinden, gece-gündüz dertlenir, korkulur mu?
Dost bildiklerini birer birer sına, tekrar, tekrar;
Çakalı, çakal bil; kurt’u kurt, kurt hiç boşuna ulur mu?
TASMALI DİKTATÖRLER
Masa başında; distribütörler, editörler; sahnede, şantörler;
Sofrada; rakılar, viskiler, votkalar, şaraplar, likörler.
Sağırları, lâllar ağırlıyor; lâlları, körler;
Dünyayı idâre ediyor, -ne çare- tasmalı diktatörler!
M. HALİSTİN KUKUL
