Deniz kenarında karşılaşan asi Melihat ile balıkçı Osman'ın masalsı aşkı, kısa sürede mutlu bir evlilikle son bulur.

Nergis mahallesinin yıldızı Melihat tuhaf bir kızdı. Canı ne isterse onu yapardı. Güzel, akıllı ve hamarattı da. Her işi yapar bitirir sonra deniz kenarında çıplak ayak yürümeyi çok severdi. Bir gün yine deniz kenarında yürürken içinden şarkı söylemek geldi. O sırada balıktan dönen Osman türkü sesini duymuş hemen kayığını durdurmuş ve dinlemeye başlamış. Kızın şarkısı bitince Melihat'ı görmek istemiş. Görünce de şaşkınlıktan dili tutulmuş. Melihat'ın asi tarafı kabarmış:

-Ne bakıyorsun bana öyle be! Balıkçı Osman karayağız, yakışıklı bir delikanlıymış.

-Sesinizi duyunca sizi deniz kızı zannettim.

-Gel de sana göstereyim deniz kızını! demiş Melihat elindeki sopayı sallayarak. Osman aman aman diyerek kaçmış oradan. Böylece bir kere birbirlerini görüp ayrılmışlar. Fakat Osman'ın gözlerinden kızın hayali kulaklarındansa sesi hiç gitmemiş. Geceleri onun da Osman'ı düşünüp düşünmediğini hayal edip dururmuş.

Bir ümitle aynı saatte aynı yere gitmeye karar vermiş. Bu arada Melihat da ev işlerini bitirip aynı saatler de orada olmaya karar vermiş. Çünkü o da Osman'dan çok etkileniş. Kendi kendine de:

-Niye o kadar sert davrandım ki! Ya bir daha gelmezse... diye hayıflanıp duruyormuş. Melihat aynı saatte aynı sahile inmiş yalnız bu sefer kendine biraz özenmiş. Yürümeye ve aynı şarkıyı söylemeye başlamış. Bir müddet denizi ve kayıkların çıkardığı şıpırtıyı duymaya çalışmış. Tam ümidini kesmişken Osman'ın kayığı görünmüş. Osman sahile gelmiş bu sefer ikisi de süt limanmış. Tanışmışlar Osman balıkçı olduğunu ve annesiz babasız olduğunu anlatmış. Melihat da ev kızı olduğunu ama diğerlerinden farklı olduğunu sevgisinin genel geçer olmadığını onu kızdırırsa elinden kaza çıkabileceğini bile anlatmış gülerek. Osman bunları dinleyip hafiften endişelenmiş. Melihat da bunu görüp:

-Ben sana ilgi duymasam bu kadar yakınıma gelmene izin vermezdim bile. Sonuçta tanışma faslı bitmiş Osman'da evinin nerede olduğunu sormuş ve pat diye:

-Benimle evlenmeyi düşünür müsün? Melihat da büyük bir şok ile:

-Ben seni tanımıyorum bile. Ama annem babam izin verirse olabilir. diyip içindeki kıpırtının sinyallerini vermiş.

Bu olayların üzerine balıkçı Osman güzelce giyinmiş çiçeğini çikolatasını alıp Melihat'ın evine gitmiş. Onu kapıda karşılamışlar. Osman çiçekleri annesine çikolatayı da babasına vermiş. Cebinden çıkardığı küçük kutuyu da herkesin göreceği şekilde açıp lafa gitmiş:

-Ben balıkçı Osman'ım. Ailem yok. İzin verirseniz kızınızla evlenmek istiyorum. Babası ağzındaki çikolatayla:

-Çok zarifsin oğlum. Sen bu kadar anlayışlı olduğuna göre iyi de bir koca olacaksın. Ama biz seni hiç tanımıyoruz. Sen getirdiğin yüzüğü kızıma tak sonra da 15 gün bizimle yaşa. Böylelikle kızımı sana verdiğime pişman olmayayım. Kabul etmiş Osman. Her gün balığa çıkmış Melihat'ın uğuruna inanıp oltasını sallamış. Hiçbir zaman tutmadığı kadar balık rastgelmiş. Bir kısmını eve götürmüş bir kısmını da satmış. Kazandığı parayı da bir zarfın içinde kayınvalidesine vermiş:

-Ben bu balıkları Melihat'ın uğuru ile aldım bu yüzden bu parayı size vermeyi uygun buluyorum.

Kaynana ve kayınbaba on beş gün beklemekten vazgeçip büyük bir düğünle Melihat ile Osman'ı evlendirmişler. Onlar ermiş muradına biz çıkalım kerevetine. Masal masalı çeker arkasından masal sevenler gider. Bugünlük de bu kadar.